Τον έχω δει σε ένα ματς, Ολυμπιακός - Πανιώνιος στο κλειστό της Γλυφάδας, Φθινόπωρο του 1988, όπου χάσαμε με 4 πόντους. Εκπληκτικό κάρφωμα με απίστευτο άλμα, πραγματικός κεραυνός, αλλά και κάτι ποδαράκια σαν σπιρτόξυλα, έλεγες ότι, καθώς προσγειώνεται, θα σπάσουν στα δύο.
Δυστυχώς ήλθε σε δύσκολες εποχές για το basket του Ολυμπιακού μας και έφυγε αθόρυβα, όπως ήλθε. Τότε, πάντως, οι εφημερίδες και οι εκφωνητές τον έλεγαν Σκόρι. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη... Ένα ακόμη κίνητρο για να κατακτήσουμε την κούπα την Κυριακή και να χαρεί κι αυτός μαζί μας. Είμαι σίγουρος ότι ο Μάριος τον έχει ήδη κάνει μέλος της G 7 of Heaven και περιμένουν με αγωνία το απόγευμα της Παρασκευής.