Όταν οι κύριοι στόχοι της διοίκησης ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ είναι:
α. Να μείνει στην κατηγορία η Νότιγχαμ
β. Να μείνει στην κατηγορία η Ρίο Άβε
γ. Να βρεθεί η επόμενη χώρα της οποίας ομάδα θα αγοράσει ( Ιταλίες, Σλοβενίες, Βλαχομπογδανίες - δεν έχει σημασία )

... τότε δεν αποτελεί καμμία έκπληξη που όλοι οι στόχοι φέτος χάθηκαν.

Το πρωτάθλημα δεν χάθηκε τώρα. Το πρωτάθλημα χάθηκε από πέρυσι τέτοια εποχή με την κατάκτηση του νταμπλ, όταν η έπαρση οδήγησε άπαντες ( και εμάς μαζί ) να λέμε - και να πιστεύουμε - οτι "ακόμα και με τους ίδιους, τους έχουμε άνετα". Και η απώλεια του τίτλου σιγουρεύτηκε, όταν η ομάδα φώναζε για ενίσχυση το Δεκέμβρη και αντί ενίσχυσης έφυγε ο Γιάρεμτσουκ ( τον οποίο δεν έχω σε τρομερή εκτίμηση αλλά είναι δέκα σκάλες ανώτερος από τους άλλους πίσω απ'τον Ελ Κααμπί ) και ήρθαν κάτι πλανόδιοι πωλητές από τη Ρίο Άβε.

Όπως πολύ σωστά έγραψαν άλλοι σύντrwfοι πριν, το ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ δεν άλλαξε τώρα, ούτε τον έμαθαν οι αντίπαλοι. Με τον ίδιο τρόπο έπαιζε πάντα, η μόνη διαφορά ήταν το άστρο του Ελ Κααμπί που έβαζε γκολ με τον κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Είχε βέβαια και άξιους συμπαραστάτες και πήραμε γκολ από αρκετούς παίκτες, αλλά φέτος που αυτή η ρέντα σταμάτησε, σχόλασε ο γάμος.

Υπάρχουν παίκτες της φουρνιάς του Conference που - να μην ξεχνάμε - είναι 3 χρόνια μεγαλύτεροι.
Βλέπεις τον Ροντινέι να κάνει σπριντ και τον λυπάται η ψυχή σου. Τους Μπρούνο, Ορτέγκα και Ντάνι Σφήνο Γκαρθία τους λυπάται η ψυχή σου ούτως ή άλλως ασχέτως ηλικίας, όπως και τον Κοστίνια.
Ο Ποντένσε είναι ούτε καν σκιά αυτού που κάποτε το ταλέντο του υποσχόταν πως θα γινόταν.
Ο Ελ Κααμπί - ο κανονικός, που κερνάει 14ο αιώνα την Ευρώπη [copyright (c) Santa], δε γύρισε ακόμα από το Μαρόκο.
Και μέσα σε όλα ο παππούς που εμπιστεύεται τους παίκτες που έχει και αδικήθηκε από τις ίδιες του τις αποφάσεις κάποιες φορές.

Για τη διοίκηση τα είπαμε στην αρχή. Τι θα κάνει τώρα; Ότι κάνει πάντα. Θα βάλει το χέρι στην τσέπη, θα τρίξει τα δόντια και θα πάρει κεφάλια. Η αγία τριάδα κάθε παράγοντα Ελληνικής ομάδας από καταβολής επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Θα φύγουν μια καραβιά παίκτες, θα έρθουν άλλοι χωρίς κανένα πλάνο και χωρίς να υπάρχουν ξεκάθαροι ρόλοι ποιός βρίσκει, ποιός αποφασίζει και πως υλοποιεί.

Όταν ο Μαρινάκης ασχολήθηκε, η ομάδα έκανε ωραία πράγματα και έπαιξε ωραία μπάλα. Από τότε που ο Ολυμπιακός έπαψε να τον ενδιαφέρει στον ίδιο βαθμό από τότε που ανέλαβε, αυτό που βλέπουμε απλά θα είναι ένα μοτίβο. Κάποιες χρονιές θα παίρνουμε τίτλους εμείς, κάποιες χρονιές οι άλλοι.

Πέρυσι νομίζω, ο Γιώργος ο Pireotis είχε γράψει πολύ σωστά πριν την ιστορία με τη Ρίο Άβε οτι τι διάολο, τόσο πολύ αγαπάει το ποδόσφαιρο ο Μαρινάκης που έχει Ολυμπιακό, έχει Νότιγχαμ και δε μπορεί να ξεκαβλώσει; Όσο ο Ολυμπιακός δεν έχει την προσοχή που του αξίζει, ποτέ δε θα κάνει το βήμα παραπάνω - που θα το είχε κάνει αν δεν άρχιζαν τα ίδια με τις αποφάσεις της πλάκας.

Πάντως προς το παρόν, ο προγραμματισμός άρχισε ήδη με σοβαρότητα. Γίνονται κινήσεις να φέρουν το Φορτούνη πίσω. Ο Αλέκος ο Κακλαμάνος παίζει ακόμα;