
τὰς ὑαίνας φασὶ παρ᾽ ἐνιαυτὸν ἀλλασσομένης αὐτῶν τῆς φύσεως ποτὲ μὲν ἄρρενας, ποτὲ δὴ θηλείας γίνεσθαι. καὶ δὴ ὕαινα θεασαμένη ἀλώπεκα ἐμέμφετο αὐτήν, ὅτι φίλην αὐτῇ γενέσθαι θέλουσαν οὐ προσίεται. κἀκείνη ὑποτυχοῦσα εἶπεν· «ἀλλ᾽ ἐμὲ μὴ μέμφου, τὴν δὲ σὴν φύσιν, δι᾽ ἣν ἀγνοῶ, πότερον ὡς φίλῃ ἢ ὡς φίλῳ σοι χρήσωμαι».
πρὸς χούπην ἀμφίβολον.
Λένε πως οι ύαινες αλλάζουν φύλο κάθε χρόνο και γίνονται τη μία αρσενικές και την άλλη θηλυκές. Κάποτε, λοιπόν, μια ύαινα συνάντησε την αλεπού των πάγκων κι άρχισε τη γκρίνια: «Εγώ θέλω τόσο πολύ να μαστε φίλοι», της έλεγε, «μα εσύ δεν με καταδέχεσαι». Κι η αλεπού της το ξέκοψε: «Μην το ρίχνεις σ'εμένα, αλλά στη δική σου φύση, γιατί δεν ξέρω τι σκατά είσαι, φίλη ή φίλος».
Μύθος κατάλληλος για τους επαμφοτερίζοντες χούπηδες.



Message Thread
![]()
« Back to index